بسته بندی

نيازمندي هاي آموزش
با توجه به مشکلات و سخت گيري هايي که در تجارت صادراتي وجود دارد، واضح و روشن است که به منظور ايجاد يک بازار صادرات براي مواد غذايي بسته‌بندي شده، نياز به صلاحيت، دانش و اعتماد داريم تا بتوانيم تمام جنبه‌هاي صادرات را در نظر بگيريم. از آنجايي که چنين مواردي در کشورهاي پيشرفته به سختي يافت مي‌شوند، فراهم آورد. افرادي براي آموزش ديدن در زمينه پيچيدگي‌هاي تجارت صادراتي بايد قطب مرکزي و اصلي هر استراتژي صادرات باشد. در زمينه صادرات، ايجادمنابع و نيروهاي انساني يک فرايند در حال جريان است، زيرا که مهارت ها و دانش کارکنان و پرسنل اصلي بايد به طور مداوم نو و تجديد شود و به روز گردد.
دو دليل عمده براي اين کاربرد در تمام کشورهاي پيشرفته وجود دارد.
اولاً اگر چه ميزان آموزش در دانشگاه، واحدهاي بازرگاني و مديريت نيز دارا مي‌باشد، ولي معمولاً بازار صادرات جزو برنامه‌هاي آموزشي و فهرست دروس نمي‌باشد. عناوين و موضوعات مربوط به صادرات و خصوصاً بسته‌بندي‌هاي صادراتي، به ندرت در واحدهاي درسي مدارس بازرگاني يافت مي‌شوند.

دومين و اساسي‌ترين دليل، عقيده آن دسته از کساني است که معتقدند در دنياي تجارت، آموزش، ارتباط کمي با نيازهاي آنها دارد. آنها صادقانه مي‌گويند که: برنامه‌هاي درسي رشته بازرگاني چندان مربوط به جنبه عملي تجارت نمي‌شود و فقط جنبه تئوري دارد. برخي از مديران شرکت ها ادعا دارند که بزرگ ترين نگراني آن‌ها داشتن کارمنداني است که در مهارت هاي عملي خاص آموزش ديده باشند.
آموزش دوجنبه عملي و تئوري دارد که کارآموز را وادار مي‌کند تا الگوهاي رفتاري خود را اصلاح و وظايف خود را به نحو احسن انجام دهد. کارآموزي و آموزش در امر بسته‌هاي صادراتي بايد در طبيعت به طور عملي انجام گيرد و مستقيماً با نيازهاي تجارت مرتبط باشد.

انواع آموزش
انعطاف‌پذيري اين روش، که يک مفهوم مهم در آموزش مي‌باشد بايد شامل تعدادي عوامل باشد: محتوا و شکل آموزش، استفاده از شيوه‌هاي گوناگون آموزشي، و زمان و مکان براي آموزش. به منظور کسب موفقيت، آموزش بسته‌بندي بايد با نيازهاي خاص کارآموزان و کارفرمايان آنها هماهنگ باشد. تسهيلات آموزش و کارآموزي بايد تا حد امکان انعطاف‌پذير باشد.

چگونه انعطاف‌پذيري اين روش در متون آموزشي درک مي‌گردد؟
اگر چه اين اصطلاحات و واژه‌ها در برخي آشفتگي‌ها و اختلالات به کار مي‌ايند، شش نوع مهم آموزش وجود دارد:
• واحدهاي آموزشي: متداول‌ترين شکل آموزش. به طور کلي، آنها بايد برنامه‌اي متشکل از زمان کافي و شيوه‌هاي گوناگون تدريس از جمله مورد پژوهشي و نظر اجمالي و غيره به وجود آورند.
• کنفرانس‌ها: به طور کلي يک ساختار خيلي مهم است که براي مطلع کردن تعداد زيادي از مخاطبين از اطلاعات حقيقي استفاده مي‌شود.
• سمينارها: نوعي کنفرانس ولي در مقياس متداول‌تر مي‌باشد که با مشارکت مخاطبين و در يک گروه خاص انجام مي‌گيرد.
• واحدهاي آزمايشي و علمي: معمولاض بر ميزان بيشتري از مشارکتهاي عملي دلالت دارد که تأکيد خاصي هم بر روي کار دارد.
• واحدهاي آموزشي مشابه: آموزشي است که از محدوديتهاي تحميل شده توسط مکان و زمان و ميزان همگون‌سازي دوري مي‌کند. اين نوع آموزش مستلزم مطالعه شخص در خانه و يا محل کار و کسب و داشتن تجربه عملي در اين زمينه مي‌باشد.
• دوره آموزش: يک واريانت از واحدهاي آموزشي مشابه مي‌باشد که در آن
دريافت‌کننده هيچ شهريه‌اي به طور مستقيم نمي‌پردازد ولي با کمک ابزار آموزشي گوناگون (نوشتجات، کاستهاي تصويري و صدايي) آموزش مي‌بينند. هر ميزان که خودشان مايل باشند و در هر کجا که بخواهند خواه در خانه و خواه در محل کار.
اين انواع گوناگون آموزش به اين منظور ذکر شده است که اهميت آنها را در هنگام انتخاب يک برنامه آموزشي براي يک حرفه و يا شاخه‌اي از صنعت و سازگاري آنها با شرايط موجود مورد بررسي قرار دهد، براي مثال، برخي از صنايع بسته‌بندي و توانايي خريد مي‌توانند از تجارب کاري عموم بدست آورده شوند.

فوايد و مزاياي آموزش در امر بسته‌بندي
هيچ فردي در امر بسته‌بندي بر روي زمان و پول خود سرمايه‌گذاري نمي‌کند، مگر اينکه قانع شده باشد که فوايد مادي آنهم در مدت زماني کوتاه برايش به ارمغان خواهد آورد. بنابراين اگر چنين آموزشي گسترده‌تر و شايع‌تر گردد، دلايل اين امر آشکار مي‌گردد. از آنجايي که پرسنل يک کارخانه اغلب نياز دارند تا قانع شوند که سرمايه‌گذاري در آموزش مقرون به صرفه مي‌باشد، آگاهي از انواع دلايل برخي از کارمندان مفيد وسودمند مي‌باشد.

منبع:سایت فناوری و توسعه صنعت بسته بندی